Inzichten

Op deze pagina kun je de stukjes vinden die ik wekelijks schrijf.
Wil je op de hoogte worden gehouden als er een nieuwe geplaatst wordt?
Stuur me een mailtje en ik zet je op de mailing lijst.
Wil je van de lijst af, dan kun je me ook gewoon een mailtje sturen.
www.bewustwordingsmomentjes@on.nl

Inhoud:

4 juli: Dat was afzien.
27 juni: Een spierwit spinnetje deel 3
20 juni: Als een deur sluit, gaat een andere deur open.
13 juni: Moet je een keuze make n?
6 juni: Je komt jezelf toch weer tegen.
30 mei: Ik heb helemaal niks gedaan.
23 mei: Ik ben niet de eerste.
16 mei: de zoveelste poging.
9 mei: Oordeel jij nog?
2 mei: Klopt die informatie wel?
25 april: We zijn allen een.
18 april: Wat zullen de mensen er van denken?
11 april: Cognitieve dissonantie.
4 april: Denk je dat onze schepper iets verkeerd gedaan zal hebben?
28 maart: Opruimen.

1 januari 2024: In het nu

4 juli:
Dat was afzien.
We verlangen iedere zomer weer naar mooi weer.
Het liefs droog en zonnig, zodat we lekker kunnen genieten van het buiten zijn.
Leuke dingen doen, erop uit trekken, vakantie vieren.
Een boswandeling maken en daarna op een terrasje zitten genieten
van een drankje en iets lekkers erbij.
Of naar het buitenland. Naar de camping of een hotelletje. Mooie plaatsjes bezoeken.
Naar het strand of een zwembad. Kortom, er is genoeg te doen als het mooi weer is.
Maar… we hebben het niet voor het kiezen.
We moeten gewoon afwachten wat het voor weer wordt en de laatste weken was het heet, bloedheet!
En dat was afzien. Dan vinden we het niet meer leuk en gaan we klagen.
En dat doen we niet allen bij heet weer,
maar ook bij regen, hagel, sneeuw, harde wind, bewolking, te warm, te koud,
te veel regen, te weinig regen, enzovoort enzovoort.
Het weer is een gewillig onderwerp.
Daar kun je met iedereen over praten, of je die persoon kent of niet.
Sta je ergens te wachten, en komt er iemand in je buurt staan, begin maar over het weer.
Heb je altijd een gesprek.
Maar of je er blij mee bent of niet, wij hebben geen invloed op het weer.
Ondanks de klimaat hoax.
We kunnen nog zo veel geld overmaken naar Jetten, het wordt er écht geen graad minder door.
Het weer kán wel beïnvloed worden, maar daar hebben wij burgers geen invloed op.
Jaren geleden met de olympische spelen in Peking werd het weer zodanig gemanipuleerd
dat de regen van tevoren al uit de lucht was, en hadden ze mooi weer tijdens de spelen.
https://www.youtube.com/watch?v=wfkLPaeR0rk
En zo is er veel meer mogelijk.
Eerst vond je er van alles over op het internet, maar als je er nou iets over wil opzoeken
staat bovenaan dat het allemaal complottheorieën zijn.
Het bekende stopwoordje. We mogen het niet weten.
En dát maakt me nou zo nieuwsgierig, want ik weet dat er zoveel de doofpot in gaat.
Maar binnen niet al te lange tijd gaat die doofpot open,
en kunnen we allemaal zien hoe we belazerd zijn door de machten achter de schermen.
Als je er tenminste niet je ogen voor sluit.
Er kan pas verandering komen als we weten wát er veranderd moet worden.
Dan laten we ons niet meer betuttelen door de overheid die het zó ‘goed’ met ons voorheeft,
dat er steeds meer regels en beperkingen worden opgelegd, voor onze gezondheid en veiligheid. Zij beslissen wel wat je wel en niet moet/mag doen of eten,
Wij hoeven daar niet meer over na te denken.
Nee, ik zou zeggen: “gebruik je boerenverstand en denk zelf na.”
Neem niet klakkeloos aan wat de adviezen zijn, want die zijn er niet voor ons welzijn.
Op internet is er nog genoeg te vinden, ook al halen ze er veel vanaf.
Kijk ook eens op alternatieve nieuwswebsites zoals:
niburu.co
ninefornews.nl
hoezithetnuecht.nl
gedachtenvoer.nl
transitieweb.nl
stichtingvaccinvrij.nl
wanttoknow.nl
ellaster.nl
om er maar een paar te noemen.
#

27 juni:
Een spierwit spinnetje deel 3

Hij is terug van vorig jaar;
Het spierwit spinnetje.
Tis dezelfde, kweet het zeker.
Ik zie het aan zijn kinnetje.

Ik had hem nu niet meer verwacht
de bieslook is uitgebloeid.
En of je het gelooft of niet,
hij is ook wat gegroeid.

Waar hij al die tijd geweest is?
Ik zou het écht niet weten.
Benieuwd of ie ook dit jaar
zoveel bijen zal gaan eten.

Soms maak ik een foto van het beestje,
't is of ie er op wacht,
want als je immers heel goed kijkt,
dan zie je dat ie lacht.

Hij heeft een andere verblijfplaats,
in de bloesem van een ui.
Die is misschien ook beter bestand,
tegen een fikse regenbui.

Hoewel… dat had ik wel gedácht,
maar ‘k zal er geen doekjes om winden,
want na die fikse bui vannacht
is ie nergens meer te vinden.

't Was deze keer een kort bezoek
van een paar dagen maar.
Of ik hem nog eens terug zal zien?
Misschien het volgend jaar.

20 juni:
Als een deur sluit, gaat een andere deur open.
Wanneer kom je aan op je bestemming in het leven?
Je bent altijd wel ergens mee bezig.
Je hebt altijd wel een doel, ook al is het klein.
Je maakt plannen in het leven en bedenkt een toekomst die je zou willen.
Je handelt er naar en doet zo veel mogelijk je best om je wensen uit te laten komen.
Bij sommige lukt dat goed, en bij anderen helemaal niet.
Soms loop je tegen een dichte deur.
Maar… als een deur sluit, gaat een andere deur open.
Ik denk dat het ook niet om de eindbestemming gaat, maar om de weg er naartoe.
Niet het doel in het leven, maar het leven zelf.
Je kunt vaak tegenslagen krijgen, en de vraag is dan: “Hoe ga je er mee om?”
Ga je bij de pakken neerzitten, of probeer je weer balans te vinden?
Of misschien doe je het wel allebei.
Het gaat nooit óf goed, óf slecht.
Als het slecht gaat, is er ook wel iets goeds, en als het goed gaat, is er ook wel iets slechts.
Ik denk niet dat het 100% goed of 100% slecht gaat.
En alles gaat in golfbewegingen.
Je hebt mensen die, als je ze tegenkomt vragen: “Hoi, alles goed?”
Zeg jij dan : “Nee”?
Alles is wel heel veel, hè?
Maar die mensen zitten helemaal niet op een antwoord te wachten.
Ze verwachten dat je ‘ja’ zegt, dan kunnen ze weer verder.
Zo kun je een fantastische dag hebben, en de dag daarop helemaal down zijn.
Dan lijkt het storm op zee, met hoge golven, als pieken en dalen.
En soms gaat het als een kabbelend beekje. Lekker rustig, zijn gangetje en vredig.
En die dagen zorgen voor balans.
Je krijgt nieuwe ideeën, en kiest weer een andere richting.
Vaak gaat het maar om hele kleine dingen, maar het geeft weer vertrouwen.
Er is weer een doel.
En hoe het ook uitpakt, de weg er naartoe, daar gaat het volgens mij om.
Of je aankomt is een tweede.
Je hoeft niet altijd grote doelen in je leven na te streven.
Dat geeft alleen maar hoge golven.
Laat mij maar bij dat kabbelend beekje zitten.
#

13 juni:
Moet je een keuze maken?
Er is zoveel verdeeldheid in de wereld. Of je bent man of vrouw.
Of iets er tussenin, als je dat liever hebt.
Je bent Katholiek, Moslim, Joods, Boedhist, protestants, of een van de andere religies,
of geen van allen.
Je bent voor Ajax of voor PSV, of voor een andere club, of voor geen van allen.
Je kunt je identificeren met Rock & Roll, Hip Hop, House, Country, Heavy Metal,
Soul, Jazz, Klassiek, of wat dan ook.
Je bent links of rechts, of zit in het midden.
Het zijn allemaal hokjes waar je jezelf in kunt zetten, of waar anderen je in zetten.
In welk hokje zie jij jezelf? Moet je een keuze maken?
Nee, hoe meer hokjes, hoe meer verdeeldheid.
Tegenwoordig maken ze er steeds meer hokjes bij met die LHBTQ toestand.
Laten we het niet zo moeilijk maken.
Als je jong bent, laat je je beïnvloeden door je omgeving, omdat je erbij wilt horen,
maar als je wat ouder wordt kom je er achter dat je die muziek eigenlijk
helemaal niet zo leuk vind. Als voorbeeld.
Of je voelt je helemaal niet op je plek bij die geloofsgemeenschap, omdat het je onderdrukt.
En links of rechts, aan beide kanten zitten dingen die je aan kunnen spreken,
maar ook dingen waar je het helemaal niet mee eens bent.
En toch willen ze dat je een keuze maakt, je wordt er in meegesleept,
en dat veroorzaakt verdeeldheid.
Hoe meer verdeeldheid er in de wereld is, hoe meer chaos.
Kun je niet gewoon een beetje in het midden blijven?
Op een van mijn kaarten staat:
“Zoek de rustige plek in het midden van alle hectiek, zoals de stilte in het midden van een orkaan.” Zo kun je ook in het leven staan. Moet je altijd een kant kiezen?
Nee, alles mag er zijn.
In plaats van iemand te definiëren als Moslim of Christen, Turk, Marokkaan, Homo, Chinees, Kampman, Transgender of Macho, kun je die ook gewoon zien als buurtgenoot.
We zijn allemaal kinderen van één God, of de Bron, of hoe je het ook wilt noemen. Veel mensen noemen het anders, maar ik bedoel dan de allerhoogste.
Niet de afgoden waar aan geofferd moet worden, of waar je voor moet knielen.
Want dat is wat de mens er van gemaakt heeft om te onderdrukken.
Je hebt ook geen tussenpersoon nodig om contact met de bron te maken.
Dat kan iedereen zelf.
We hebben ons veel te veel wijs laten maken.
Ik heb eens een e-boek gelezen die je gratis kunt downloaden. Geschreven door Arjen Lievers.
Het staat op de website GNM online, van Johan Denis. Hier de link. Wel even scrollen.
Beschrijving: Wessel is een jongen die opgroeit in de vergadering van gelovigen.
Als hij volwassen wordt neemt hij afscheid van deze streng christelijke geloofsgemeenschap.
Hij vindt zijn weg in ‘de wereld’ en maakt al zijn dromen waar,
totdat hij geconfronteerd wordt met kanker.
‘Wessel’ is ook het verhaal van Arjen, zijn oudste broer, die van dichtbij getuige is
hoe Wessel niet terugkeert naar de loopgraven van zijn jeugd,
maar het heft juist in eigen handen neemt en daardoor extra jaren krijgt.
Het dwingt Arjen tot een zoektocht. Waarom werd Wessel ziek?
En waarom werd hij niet meer beter?
De antwoorden die Arjen vindt maken ‘Wessel’ tot een openhartig maar bovenal wijs boek,
dat uiteindelijk gaat over twee vrienden die een vrije val maken,
naar een andere wereld dan die van u.
Dit boek heeft veel indruk op mij gemaakt.
Het geeft je een kijkje in de wereld van die streng gelovigen.
Het voelt alles behalve vrij.
#

6 juni:
Je komt jezelf toch weer tegen.
In je leven maak je van alles mee, en niet alles is zo leuk.
Je hebt er mee te dealen.
Het beste accepteer je het voor wat het is en dat betekent niet dat je het er mee eens bent,
of dat je het goed vind.
Nee, accepteren is erkennen dat het er is, en er zo goed mogelijk mee om zien te gaan.
Van iedere situatie leer je weer, en van fouten maken
(als je het zo moet noemen) leer je nog veel meer.
Je kunt ook niet accepteren, en doen alsof er niets aan de hand is,
het gevoel weg drinken, of weg eten, er medicijnen voor innemen,
of zoveel afleiding zoeken om er een fijn gevoel voor in de plaats te creëren, maar…
Je komt jezelf toch weer tegen.
Als het uitgewerkt is, ben je weer terug bij af.
Ja, daar leer je ook van. Je leert er van, dat je er niks van geleerd hebt.
Gevoelens zijn er niet voor niets. En verwerken kan soms veel tijd nodig hebben.
Je moet er doorheen, en dat vergt soms moed.
Dat geld voor veel situaties.
Je kunt naar verre oorden verhuizen om een nieuw leven te beginnen, maar dat is het ook niet.
Je oude leven hier is nog niet afgelopen.
En al zou je het doen, ook daar kom je jezelf weer tegen. Je moet jezelf tenslotte meenemen.
Nee, het zit in jezelf, en daar moet je het oplossen, of verwerken.
We moeten het in dit leven voor elkaar zien te krijgen.
Alle karma inlossen, en alleen positief karma opbouwen.
Op een van mijn kaarten staat: “Je kunt niet vluchten voor jezelf. Kijk het aan en accepteer jezelf! Iedereen is de moeite waard.
Bij de ene speelt dit thema, en bij de ander weer iets anders.
En door al die thema’s kan het wel eens een mooi zootje ongeregeld worden,
waardoor we ons een weg moeten banen om ons pad te blijven volgen.
Je hoeft niet zo ver te zoeken.
Het zit gewoon in jezelf.
Het is de bedoeling om naar binnen te kijken
en te herinneren
wie je bent.
#

30 mei:
Ik heb helemaal niks gedaan.
Soms heb je van die dagen dat je ‘niks’ doet.
Nou ja, niks.
Dat denk je dan, want eigenlijk doe je altijd wel wat.
Zit je buiten in een tuinstoel te genieten van het mooie weer, en zie je,
of kijk je naar de bloemen, bomen, de lucht, vogels, insecten.
Je hoort of luistert naar het ruisen van de bomen, het zingen en kwetteren van vogels, het zoemen van insecten, de geluiden verderop van verkeer, een muziekje in de verte,
een vliegtuig die overvliegt, geroezemoes van de mensen in de buurt.
Je voelt de warmte van de zon, het briesje dat soms langskomt.
Je ruikt de bloemen en de koffie die naast je staat.
Je drinkt en proeft een slok van de koffie. Dus eigenlijk ben je van alles aan het doen.
Je gebruikt je zintuigen en bent aanwezig in het nu.
Nee, je bent misschien niet productief, maar dat is ook goed.
Door ‘niks’ te doen, kom je soms tot inzichten, goede ideeën of oplossingen.
Als je pen en papier bij de hand hebt kun je aantekeningen maken,
zodat je niet alles hoeft te onthouden en het niet meteen hoeft uit te voeren.
Je deed tenslotte ‘niks’ vandaag.
Je bent constant in gedachten, die moeilijk uit te schakelen zijn.
Tenminste, mij lukt het niet zomaar.
Soms droom je weg in gedachten, of begint te mijmeren, en bedenk je
dat de wereld toch wel heel mooi is. Als je maar in je centrum blijft.
Als je alles buiten jezelf zoekt, zie je ook veel negatieve dingen.
Met welk deel van de wereld verbind je je?
Ik heb ook veel negatieve dingen gelezen, die er in de wereld gebeuren en gebeurd zijn,
en ik denk dat informatie verzamelen niet verkeerd is. Dan kun je er ook naar handelen.
Als je maar weet welke informatie juist is.
En het is goed om het grotere plaatje te zien
Veel informatie is er om de mensen in angst te houden, en dus in een lagere trilling.
Angst veroorzaakt hebzucht, jalousie, zorgen, een houding van, ikke eerst.
Wees daar op bedacht.
Als we in een hogere trilling zijn, en dus, ons gelukkig voelen,
dan hebben we toch helemaal geen zin in al die negatieve emoties, en verdeeldheid.
En als er geen verdeeldheid meer is, maar in plaats daarvan eenheid,
dan zul je zien hoe de wereld verandert. Het lijkt simpel, maar dat is het ook.
Begin klein, in je eigen wereld, in je centrum.
Dan gaat de wereld om je heen ook ten goede veranderen.
En die wereld om je heen breidt zich uit.
Het licht heeft al 'gewonnen'.
De rottigheid die je nu nog ziet, zijn de laatste stuiptrekkingen van het duister,
die op aarde alle controle wil hebben, over de mensen die nog overblijven,
na alle vergiftigingen die ze in de wereld gebracht hebben.
We gaan weer terug naar hoe de natuur het bedoeld heeft.
Er komen 600 patenten vrij van uitvindingen ten goede van het geheel.
Vrije energie komt weer terug.
Er wordt weer gekweekt met goede zaden in plaats van de genetisch gemanipuleerde,
die ons ziek maken. Er wordt weer biologisch verbouwd.
We genezen door middel van frequenties en natuurlijke middelen.
We krijgen contact met vredelievende buitenaardsen, die steeds vaker te zien zijn.
Als je hier over na gaat denken, en er blij van wordt, ben je al mee aan het creëren.
Dan gaat het allemaal wat sneller. Dan kun je op het eind van de dag zeggen:
“Tjonge jonge, wat heb ik het druk gehad,
ik heb helemaal niks gedaan.”
#

23 mei:
Ik ben niet de eerste
Moet dat dan? Nee, helemaal niet.
Het leven is geen wedstrijd. Het gaat om het ervaren.
Maar als iemand nou wil ervaren om de eerste te zijn?
Dan is het wat anders.
Dan doet ie zijn uiterste best om dat te bereiken; oefenen, trainen, studeren,
wat er ook allemaal voor nodig is, om zover te komen om de eerste te worden.
En als ie dat dan wordt, is zijn of haar doel bereikt.
Weer een ervaring rijker.
Het kan voor die persoon heel belangrijk zijn. Het geeft een boost aan zijn of haar eigenwaarde. En zo kan het ook andersom gaan.
Mensen die niet de eerste worden kunnen zich aangetast voelen in hun eigenwaarde,
en kunnen er zelfs een eigenwaardeconflict door krijgen.
Ik denk dat dat afhangt van hoe belangrijk jij het vindt om de eerste te zijn, of te winnen.
Dit gaat ook op bij spelletjes.
Van kinds af aan, wordt je eigenlijk al aangeleerd dat winnen belangrijk is.
Maar ís dat wel zo?
Sommige kinderen kunnen helemaal niet tegen hun verlies, en niet alleen kinderen.
Ik denk dat het ook te maken heeft met wat de beloning is voor de winnaar.
Als wij vroeger ganzenbord deden, lagen er bij de finish van die gepofte rijst snoepjes.
Ken je ze nog? Die pastelkleurige kleine snoepjes. Manna werden ze ook genoemd.
Nou kregen we allemaal wel van die snoepjes, maar de winnaar had er dan meer.
Op die manier wordt het dan belangrijk gemaakt om te winnen.
Wat denk je van bingo? Daar gaat het alleen maar om het winnen van de prijzen.
Daar komt niet eens prestatie bij kijken maar louter geluk.
Mensen die een leuke prijs aan hun neus voorbij zien gaan, worden er chagrijnig van.
En wat denk je van sporten?
Het is een heel verschil of je het doet voor je conditie, lenigheid, of gewoon voor je plezier,
of dat je het doet om te winnen.
De prijzen in de wacht slepen.
Of je sport op professionele basis, voor je inkomen.
Zie je, het wordt steeds belangrijker.
Kijk eens wat er bij een voetbalwedstrijd allemaal mee gemoeid is. Daar gaan miljoenen in om.
Wat daar allemaal omheen wordt georganiseerd.
En zie wat voor emoties daar vrij komen als er een doelpunt gemaakt wordt, of gemist.
Dan kun je niet zeggen: “Het is maar een spelletje.”
Het creëert allemaal loosh. Als je niet weet wat dat is, dan zoek het maar op.
En wat denk je van de tour de France?
Die wielrenners fietsen zo’n 3500 kilometer, in drie weken tijd de benen onder de kont uit.
Uur na uur, dag na dag. Wat een prestatie.
(Ik vind vijf kilometer op mijn elektrische fiets al genoeg)
En degene die dan wint, wint dan omdat ie al die kilometers in vijf minuten minder heeft afgelegd dan de rest. Is die tweede dan niet nét zo goed? En die derde, en de rest van de wielrenners.
Ik vind van wel, maar nét dat beetje verschil maakt iemand tot winnaar.
Voor veel mensen gaat het daardoor juist om het winnen, maar dat kan er maar één zijn.
De rest zijn ‘verliezers’.
Maar ben je een verliezer omdat je niet wint?
Nee, dan kun je zeggen: “Ik ben niet de eerste, maar dat hoeft ook niet.”
Dat is ook beter voor je eigenwaarde.
Je hebt meegedaan en...
Het gaat tenslotte om de ervaring.
#

16 mei:
De zoveelste poging.
Hoeveel pogingen moet je wagen, voordat iets lukt?
Soms lukt het meteen, misschien is het een toevalstreffer,
en soms blijf je proberen tot je een ons weegt.
Waar heb ik het over?
Dat kan van alles zijn. Je blijft heel je leven leren.
Dat begint al bij leren schrijven. Daar hebben we allemaal toch wel een tijd over gedaan, hè? Hoewel ik nooit netjes kon schrijven, heb ik een zogenaamd doktershandschrift ontwikkelt.
(Dit zeg ik alleen maar om het goed te praten voor mezelf.)
Toen ik in de derde klas van de lagere school zat, stuurde de juf me naar de eerste klas,
om daar mijn slordige handschrift te laten zien.
Eigenlijk best een vernederende streek.
De juf van de eerste pakte het lief op en beloofde me een poëzieplaatje
als ik de volgende keer een zeven voor schrijven zou halen.
Nou, dat was veel te hoog gegrepen voor mij, en het poëzieplaatje kon ze houden.
Ik heb er geen trauma aan over gehouden hoor.
Ik kon nou eenmaal niet netjes schrijven en had daar zelf wel vrede mee.
Soms is het wel lastig, als ik het zelf niet kan lezen, maar meestal kom ik er wel uit.
Zo kun je van alles leren via school of cursussen, maar uit je zelf kun je ook veel leren.
Gewoon proberen.
Zelf uitvinden hoe je iets kunt maken, en soms moet je het weer afbreken om opnieuw te beginnen, om het beter te doen, maar als het dan gelukt is heb je voldoening.
Tegenwoordig ga ik een paar keer per jaar twee dagen
met mijn zus en zwager naar Preston Palace. Dat is mijn ‘vakantie’.
We gaan dan steevast een paar keer poolen.
Je weet wel; biljart met 16 ballen. Ieder heeft 7 ballen, en er is één zwarte bal,
die als laatste in het netje moet. Je doet dit via de witte bal, de zestiende.
Als de zwarte bal te vroeg in het netje gaat heeft de ander gewonnen.
Dit is écht leuk om te doen. Maar kennen we het?
Nee, niet echt.
We hebben regelmatig een ‘toevalstreffer’, en soms ziet het er uit alsof we echte professionals zijn, maar even zo vaak doen we hele klunzige dingen, en raken we geen enkele bal,
de bal ketst af, of de bal van de tegenstander gaat in het netje, of de witte bal.
De regels lappen we aan ons laars, we spelen met drieën, dus één tegen twee,
en ja, dat is ook eerlijk, want we wisselen ook af.
En als ik dan na de zoveelste poging per ongeluk de zwarte bal in het netje zie verdwijnen,
zeg ik gewoon dat ik de ander expres laat winnen.
Dit om het voor mezelf goed te praten.
Ik ben ook maar een amateurtje. Dit hoor ik tenminste vaak als opmerking.
Kun je het uit jezelf leren?
Ik denk het wel, maar dan moet je wel heel veel oefenen,
om er uit jezelf achter te komen hoe je de bal moet raken om het juiste effect te krijgen.
En het dan ook nog zo te doen. En ook nog onthouden hoe je het gedaan hebt.
Maar het blijft leuk om te doen. We hebben er altijd veel plezier in.
En als je er plezier in hebt, maakt het niet eens uit
hoeveel pogingen je moet doen.
#

9 mei?
Oordeel jij nog?
Wie doet het niet? Oordelen. We vinden overal wel iets van.
Vinden we dat ook écht zo, of praten we anderen na?
Vaak hebben kinderen dezelfde mening als hun ouders. Tot de pubertijd dan, hè.
Ik denk dat dat is om niet buiten de boot te vallen. Zelfs op het droge.
Mensen willen graag ergens bij horen.
Dat voelt veiliger, en vaak nemen ze meningen van anderen over.
Denk zelf maar eens of iets écht jouw mening is, of eigenlijk toch niet.
Mijn moeder kon zich heel goed aanpassen, en als je iets ergens van vond,
en je kon het onderbouwen, dan vond zij dat meestal ook wel zo.
Maar als mijn zus er dan heel anders over dacht, was ze het daar weer mee eens.
En als wij er dan allebei waren, en het ging daar over, dan wist ze het even niet meer.
Ik denk dat ze niet écht nadacht, over hoe zij het zelf vond.
Is dat dan een oordeel van mij?
Natuurlijk kun je van mening veranderen.
Je krijgt weer andere informatie, en dan kun je ergens heel anders over denken.
Ben je dan wispelturig? Ik denk van niet.
Ik denk dat als je altijd bij dezelfde mening blijft, dat dat ook wel eens star kan zijn. Omstandigheden veranderen, situaties veranderen, regels veranderen, mensen veranderen,
en daardoor kan je mening ook veranderen. Het is tenslotte een reactie op de omstandigheden.
Ik zag eens een Loesje, waarop stond: Het was een arme man, hij had maar één mening.
Maar oordelen is iets anders.
Oordelen is of jij wel zal bepalen of iets of iemand goed of slecht is.
Je hebt mensen die er zijn beroep van hebben gemaakt.
Het begint al op de lagere school.
Je maakt je sommen, en de juf beoordeeld of je het goed of slecht hebt gedaan.
En zo gaat het je hele schooltijd en opleiding door.
Je wordt constant beoordeeld.
Als je gaat werken idem dito.
Je krijgt wel eens een functioneringsgesprek.
Dan mag je zelf ook je zegje doen.
Maar bij een beoordelingsgesprek bepaalt een ander wel of je het goed of slecht doet.
En als je maar genoeg slechte beoordelingen krijgt, ga je ook nog geloven dat je niet goed bent.
Ook zijn we snel geneigd om te oordelen als iemand 'anders' is.
Oordeel jij nog?
Mensen krijgen een minderwaardigheidscomplex, of worden onzeker over hun kunnen of zijn.
Terwijl iedereen zijn of haar talenten heeft.
Misschien niet die, die ze je op school willen laten leren.
Er zijn mensen die op school niet mee kunnen, maar heel goed zijn met dieren bijvoorbeeld.
Of die heel goed kunnen tekenen en schilderen.
Maar dan niet op die manier, waarop de school wilt dat je het leert.
Of mensen die heel gemakkelijk oplossingen kunnen bedenken, op hun eigen manier.
Is dat dan niet waardevol?
Ik vind van wel.
Dus je kunt best ergens iets van vinden,
maar misschien moeten we niet zo snel oordelen.
#

2 mei:
Klopt die informatie wel?
Toen we als kind naar school gingen, kregen we heel veel informatie,
die we dan uit ons hoofd moesten leren.
Het is ‘programmering’.
Maar, klopt die informatie wel?
In die tijd kon je ook informatie halen uit de encyclopedie.
Dit was een serie van dikke boeken waar ‘alles’ in stond.
Maar klopt die informatie wel?
Op tv waren informatieve programma’s, waar we ook van alles van konden opsteken.
Maar klopt die informatie wel?
Eind vorige eeuw kwam het internet. Veel mensen hadden een computer, of schaftte er een aan.
Ineens kon je veel meer opzoeken. Je typte iets in en kwam op allerlei sites terecht. Kies maar uit. Maar klopt die informatie wel?
Wat is jouw waarheid? Ze kunnen er van alles op zetten. Er zijn ook heel veel tegenstrijdigheden. Als je bij google een vraag in typt, komt bovenaan een AI antwoord.
Neem je dat meteen voor waar aan, of zoek je nog even verder
om te kijken wat ze op andere sites zeggen?
Je kunt dagelijks het nieuws kijken, maar,
klopt die informatie wel?
Mark Twain zei ooit: Het is eenvoudiger mensen te misleiden,
dan hen te overtuigen dat ze misleid zijn.
Soms lees of hoor je iets, en iets in je onderbuik zegt je dat het niet klopt. Kijk dan vooral verder.
Soms lees je iets dat je liever niet had gelezen. Het strookt niet met jouw wereld.
Dan voel je je daar ook niet lekker bij.
Maar wat heb je liever: Een comfortabele leugen, of de ongemakkelijke waarheid?
Veel mensen kiezen nog voor het eerste, maar daar kom je niet verder mee.
Als je er achter komt dat heel veel van wat je geleerd hebt, en wat je van veel mensen hebt aangenomen helemaal niet klopt, ben je dan bereid om je gedachten om te gooien,
en ook eens naar die andere info te kijken?
Of gooi je je kont tegen de krib en wil je het niet weten?
Je kunt dit in eerste instantie doen, omdat het té moeilijk is om het te kunnen aanvaarden,
maar je gaat steeds vaker dingen tegen komen die niet stroken met jouw werkelijkheid,
en dat is ook lastig. Een bekende uitspraak van Johan Cruyff is:
“Je gaat het pas zien als je het doorhebt.”
En ik denk wel dat dat zo is.
Vaak moeten mensen het ook vanuit drie verschillende bronnen horen, voordat ‘het kwartje valt’. Dus, vertelt iemand je iets, waar je helemaal niks mee kunt, omdat jij er heel anders over denkt (vanwege jouw programmering), luister dan toch eens, en zeg niet meteen dat het niet kan.
Bekijk die kant ook eens. Je zult het vast nog twee keer vaker gaan horen,
en dan valt ook bij jouw ‘het kwartje’.
En als je eenmaal wat kwartjes hebt verzameld wordt je nieuwsgierig
en weet je de informatie te vinden, die voorheen voor jouw onzichtbaar leek.
#
Hier een voordracht van Karin Bloemen Kristien Bilderberg.

1 januari 2024
Een mooie dag om deze website online te zetten.
In het NU leven:
Het nieuwe jaar is weer begonnen.
het oude achter je laten en het nieuwe omarmen.
Gaat dat lukken? we zullen het gaan zien.
Herinneringen blijven toch in je gedachten komen en ook denk je aan morgen.
In het NU leven is nog niet zo eenvoudig.
Je moet toch je boodschappen halen en soms moet je afspraken maken.
Maar een afspraak maken kun je ook in het NU doen, en boodschappen kun je ook in het NU halen.
Ja, eigenlijk valt het wel mee om in het NU te leven. Je moet er gewoon NU met je aandacht bij zijn en beseffen dat het altijd NU is.
MAAR...
af en toe moet je toch tijd besteden om je verleden te verwerken. Je gedachten zijn dan terug in de tijd en soms kan je uren zitten malen.
Ook dat hoort erbij. Je hersenen kraken en je krijgt er het bijbehorende gevoel bij.
Op dat moment "leef" je in het verleden. Je moet het een "plekkie" geven.
Soms moet je dingen als het ware "herbeleven" en dat kan zwaar zijn.
Je moet het gevoel "doorleven" niet wegduwen maar er gewoon laten zijn.
Iedere keer als je zo'n periode achter de rug hebt kom je weer in het NU en ben je toch weer een stukje verder in het verwerken en kun je er anders tegenaan kijken.
Langzaamaan en stukje bij beetje wordt het voor je gevoel minder heftig, al blijven de feiten hetzelfde. Je bent dan zelf veranderd. Je kan er beter mee omgaan.
Je kijkt er anders tegenaan. Je bent dan sterker geworden.
Ik denk dat dit zo vaak gebeurt totdat alles verwerkt is.
Dan wordt het een herinnering zonder pijn.
#