Oordeel jij nog?
Wie doet het niet? Oordelen. We vinden overal wel iets van. 
Vinden we dat ook écht zo, of praten we anderen na? 
Vaak hebben kinderen dezelfde mening als hun ouders. Tot de pubertijd dan, hè. 
Ik denk dat dat is om niet buiten de boot te vallen. Zelfs op het droge. 
Mensen willen graag ergens bij horen. 
Dat voelt veiliger, en vaak nemen ze meningen van anderen over. 
Denk zelf maar eens of iets écht jouw mening is, of eigenlijk toch niet. 
Mijn moeder kon zich heel goed aanpassen, en als je iets ergens van vond, 
en je kon het onderbouwen, dan vond zij dat meestal ook wel zo. 
Maar als mijn zus er dan heel anders over dacht, was ze het daar weer mee eens. 
En als wij er dan allebei waren, en het ging daar over, dan wist ze het even niet meer. 
Ik denk dat ze niet écht nadacht, over hoe zij het zelf vond.
Is dat dan een oordeel van mij?
Natuurlijk kun je van mening veranderen. 
Je krijgt weer andere informatie, en dan kun je ergens heel anders over denken. 
Ben je dan wispelturig? Ik denk van niet. 
Ik denk dat als je altijd bij dezelfde mening blijft, dat dat ook wel eens star kan zijn. Omstandigheden veranderen, situaties veranderen, regels veranderen, mensen veranderen, 
en daardoor kan je mening ook veranderen. Het is tenslotte een reactie op de omstandigheden. 
Ik zag eens een Loesje, waarop stond: Het was een arme man, hij had maar één mening.
Maar oordelen is iets anders. 
Oordelen is of jij wel zal bepalen of iets of iemand goed of slecht is. 
Je hebt mensen die er zijn beroep van hebben gemaakt. 
Het begint al op de lagere school. 
Je maakt je sommen, en de juf beoordeeld of je het goed of slecht hebt gedaan. 
En zo gaat het je hele schooltijd en opleiding door. 
Je wordt constant beoordeeld. 
Als je gaat werken idem dito. 
Je krijgt wel eens een functioneringsgesprek. 
Dan mag je zelf ook je zegje doen. 
Maar bij een beoordelingsgesprek bepaalt een ander wel of je het goed of slecht doet. 
En als je maar genoeg slechte beoordelingen krijgt, ga je ook nog geloven dat je niet goed bent.
Ook zijn we snel geneigd om te oordelen als iemand 'anders' is.
 Oordeel jij nog? 
Mensen krijgen een minderwaardigheidscomplex, of worden onzeker over hun kunnen of zijn.
Terwijl iedereen zijn of haar talenten heeft. 
Misschien niet die, die ze je op school willen laten leren. 
Er zijn mensen die op school niet mee kunnen, maar heel goed zijn met dieren bijvoorbeeld. 
Of die heel goed kunnen tekenen en schilderen. 
Maar dan niet op die manier, waarop de school wilt dat je het leert. 
Of mensen die heel gemakkelijk oplossingen kunnen bedenken, op hun eigen manier. 
Is dat dan niet waardevol? 
Ik vind van wel. 
Dus je kunt best ergens iets van vinden, 
maar misschien moeten we niet zo snel oordelen. 
#