Wat zullen de mensen er van denken?
Heel veel mensen doen dingen zoals ‘het hoort’. 
Zoals je het geleerd hebt, zo zal het wel goed zijn. 
Maar ís dat wel zo? Mag je niet veranderen? Mag je zelf niet nadenken? 
Misschien kom je er achter dat het ook anders kan. 
Sommige mensen vinden het zo belangrijk, dat alles volgens de norm is, 
dat ze er niet van afwijken. 
Neem nou bijvoorbeeld het idee van huisvrouwen van vroeger, 
dat iedere vier weken de ramen gewassen moesten worden. 
Of het nou nodig was of niet, het moest zo, en daar hielden ze zich aan. 
’s Maandags moest de was worden gedaan. 
Kon dat niet op een andere dag? Ik denk het wel, maar het hoorde zo, dus deden ze dat. 
De kleding moest netjes, schoon en heel zijn. Een steekje los was schande. 
Er waren gezinnen die iedere zondag naar de kerk gingen. 
Waren die mensen zo gelovig, of deden ze dat ook maar omdat het zo hoorde? 
En zo zijn er tal van gewoontes ontstaan, want: ‘wat zullen de mensen er van denken?’ 
En zo liep iedereen in het gareel. 
Tegenwoordig is dat toch wel anders. Kapotte kleding is mode. Zo wordt het zelfs verkocht. 
Laatst was ik met mijn zus in een kledingwinkel. Alle jeans die daar hing had scheuren en rafels. Ik kon het niet nalaten om nét iets te luid tegen mijn zus te zeggen: 
“O, ik wist niet dat dit een kringloop was, dat ze dit nog verkopen.” 
“Kunnen we beter naar de kringloop in Nuenen gaan, 
daar verkopen ze alleen kleding die nog heel is.” 
Ik weet nog, dat mijn vader pas was overleden. 
Mijn moeder had het er heel moeilijk mee. 
Ze liet haar verdriet niet zien aan ons, en wij automatisch ook niet aan haar. 
Dat is niet goed, dan verdring je het alleen maar. 
Een vriend-collega van mijn vader kwam regelmatig op visite. (Dit had hij mijn vader beloofd) 
Vaak op zondag kwam hij en zei: “stap maar in”. 
We stapten dat in zijn auto  en gingen ergens heen. Dat was iedere keer een verrassing. 
Het waren hele leuke uitstapjes, waarbij we onderweg ook ergens gingen eten. 
Zo gingen we wel eens naar Valkenburg en naar het geuldal, naar Spa. 
Een keer naar Duitsland, naar Munchen Gladbach. Hij wist altijd leuke plekken om heen te gaan.  Bij ons in de buurt werd er al gauw over gepraat, 
en de overbuurvrouw zat tussen de bloempotten door het raam te blieken. 
Mijn moeder, die een nieuwe toiletpot wilde, had er ‘per ongeluk’ een hamer in laten vallen, 
dus kwam er een nieuwe toiletpot. 
De oude zette ze in de voortuin, deed er zand en plantjes in. 
Het idee er achter was: “Ik heb overal schijt aan.” Wij vonden dat wel een goeie. 
Ja, de tijden veranderen. Wat vroeger niet kon, wordt tegenwoordig wel geaccepteerd. 
Soms iets té veel, denk ik wel eens. 
Alles wat eerst niet normaal was, moet nou kunnen. 
Is dat goed of slecht? Misschien wel allebei. 
Ieder heeft zijn normen en waarden. 
En als we alles doen met de beste bedoelingen, 
laten we ons dan maar niet te druk maken over wat anderen er van denken.
#