We zijn allen een.
We creëren onze eigen wereld. Wat wij geloven is, of wordt voor ons waarheid.
Deze informatie zie ik steeds weer opduiken, en daar denk ik dan veel over na.
Dat betekent, dat als je al die propaganda op tv ziet, en je gelooft het allemaal,
dat je het zelf mee gaat creëren. Zo krijgen ze altijd gelijk.
Denk daar maar eens over na.
Niet om iemand ergens de schuld van te geven, maar om te kijken hoe het werkt.
“Als ik bij het spoor kom, gaat ie altijd nét voor mijn neus dicht,” hoorde ik eens iemand zeggen.
En ja, hij kreeg gelijk. Het gebeurde iedere keer.
Het zal een paar keer gebeurd zijn, maar daarna is het een overtuiging geworden,
en sindsdien creëert hij het.
Dit gaat onbewust, maar als je er bewust van wordt, kun je het ook veranderen.
Hij vind ook altijd een parkeerplaats, hoe druk het ook is. Ook dit creëert hij.
Het meeste creëren we onbewust, maar als we er bewust van worden,
kunnen we het ook bewust toepassen.
Er zullen mensen zijn die dit niet willen aannemen en denken dat alles hen ‘overkomt’,
en dat is ook veel gemakkelijker om te denken, want dan is het niet je eigen verantwoording. Maar wie zegt dat ‘bewust worden’ gemakkelijk is?
Dat is het niet, het blijft eindeloos doorgaan.
Je kunt het ook niet uit een boekje leren en er dan een diploma bij krijgen.
Nee, je moet het ervaren, en herkennen, en als je denkt dat je het wel weet,
sta je waarschijnlijk nog maar aan het begin.
Want als je al wat verder bent, besef je dat er nog zo veel meer is.
Zo hebben wij mensen een Goddelijke vonk in ons.
God, of de bron, scheidde zich af in miljarden deeltjes om te kunnen ervaren.
Die Goddelijke vonken hebben zielen gekregen en die kunnen alles!
Die ziel zoekt waar die geboren wil worden en manifesteert dat.
De mens denkt met zijn ego dat ie kinderen maakt, maar de vonk orkestreert het
helemaal, van het begin tot de geboorte.
Het gaat door de sluier van vergetelheid, en weet niet meer dat het een ziel is.
Dan krijgt de baby een naam, nummer en hielprik.
Na een tijdje ontdekt het kindje afzondering van de rest. Het krijgt een ego, een ‘ik’.
De mens identificeert zich met zijn geslacht, ras, kleur, beroep, burgerlijke staat, kunde, enzovoort. We denken dat we dát zijn, maar dat is onze rol die we op aarde spelen.
We hebben een rol aangenomen, en een jasje aangetrokken dat ons lichaam is.
om van alles te kunnen ervaren. En daarbij gebruiken we onze zintuigen:
We horen muziek, we zien alles om ons heen, we ruiken bloemen, we proeven eten,
we voelen warmte, kou, genot of pijn.
Maar wat we in essentie zijn, moeten we ons nog gaan herinneren.
Die Godsvonk, dat kleine deeltje van God, of de bron, dat deeltje van het grote geheel.
We zijn allen een. Zoals iedere golf in de oceaan niet apart is, maar de oceaan zelf.
Als je dat gaat beseffen, en niet alleen beseft met je verstand, maar voelt,
dan kun je de wereld heel anders zien.
Als je beseft dat je niet de stemmen in je hoofd bent, maar de waarnemer van die stemmen.
Als je als het ware van het toneel afstapt, en in de zaal gaat zitten,
om naar jezelf te kijken die een rol speelt.
Je kunt het lezen en begrijpen, maar het voelen of ervaren is een ander verhaal.
Ik heb het één keer mee mogen maken. Ik werd ’s nachts wakker en toen gebeurde het:
Alsof er een tipje van de sluier werd opgelicht,
en dat er een hele diepe herinnering eventjes boven kwam.
Ik was niet meer ik,
maar een met alles.
( de oceaan)
Wauw!
#