Durf te falen.
We zijn er mee opgevoed. Je moet alles goed doen.
En daarom moet je leren. Oefenen, trainen, herhalen, totdat het goed gaat.
Totdat je het kent.
Totdat het in je systeem zit.
Totdat je het automatisch kan doen.
Dit geldt voor allerlei zaken, zoals lezen, rekenen en tekenen, zingen en springen,
kleien en breien, teksten uit je hoofd leren en informatie onthouden,
en kunnen opdreunen wanneer er om gevraagd wordt.
Fietsen, ook niet onbelangrijk voor als je school verderop is.
En als we dan ons diploma hebben gehaald en die school verlaten en gaan werken,
dan moeten we weer leren hoe het er daar aan toe gaat.
Je blijft leren.
En als je dan zelf een idee krijgt om iets te gaan doen of maken,
moet je het met alle voorbereiding die je hebt genoten zelf maar uitzoeken, en dat is zelf leren. Nadenken, aanvoelen, kiezen, beslissingen nemen, opzoeken, en beginnen.
En dat is leuk.
Tenminste, dat vind ik.
Gewoon ergens aan beginnen, precies naar je eigen idee.
Dat kan een klus zijn, of een taart bakken.
Ja, het kan ook mislukken, maar durf te falen, anders zal je er nooit aan beginnen.
En moet het dan altijd perfect zijn?
Een taart die in stukjes uit de vorm komt, omdat je hem niet hebt ingevet kan tóch lekker smaken. En de volgende keer vet je de vorm wel in en blijft ie heel.
En ook dan kan er wel eens iets fout gaan, wat je niet in de hand hebt.
Zo herinner ik me dat mijn moeder vroeger altijd vlaaien bakte voor de zondag.
Het was een warme zomerdag en ze had de vlaai op de keldervloer gezet,
omdat ie daar koeler stond.
Toen ik de kelderdeur open maakte en de vlaai zag staat riep ik verrast:
“O, lekker, met hagelslag.”
Mijn moeder was verbaast, want ze had er helemaal geen hagelslag op gedaan.
Ze ging een kijkje nemen, maar wat bleek?
Hij zat vol met mieren.
Ik weet niet meer hoe ze die eraf haalde,
maar mijn zus herinnerde zich dat dat met de stofzuiger gebeurde.
In die tijd werd er echt niks weggegooid.
We hebben hem gewoon opgegeten die dag,
en de visite vond het ook weer lekker zoals altijd.
Sssst,
mondje dicht.
#
We zijn er mee opgevoed. Je moet alles goed doen.
En daarom moet je leren. Oefenen, trainen, herhalen, totdat het goed gaat.
Totdat je het kent.
Totdat het in je systeem zit.
Totdat je het automatisch kan doen.
Dit geldt voor allerlei zaken, zoals lezen, rekenen en tekenen, zingen en springen,
kleien en breien, teksten uit je hoofd leren en informatie onthouden,
en kunnen opdreunen wanneer er om gevraagd wordt.
Fietsen, ook niet onbelangrijk voor als je school verderop is.
En als we dan ons diploma hebben gehaald en die school verlaten en gaan werken,
dan moeten we weer leren hoe het er daar aan toe gaat.
Je blijft leren.
En als je dan zelf een idee krijgt om iets te gaan doen of maken,
moet je het met alle voorbereiding die je hebt genoten zelf maar uitzoeken, en dat is zelf leren. Nadenken, aanvoelen, kiezen, beslissingen nemen, opzoeken, en beginnen.
En dat is leuk.
Tenminste, dat vind ik.
Gewoon ergens aan beginnen, precies naar je eigen idee.
Dat kan een klus zijn, of een taart bakken.
Ja, het kan ook mislukken, maar durf te falen, anders zal je er nooit aan beginnen.
En moet het dan altijd perfect zijn?
Een taart die in stukjes uit de vorm komt, omdat je hem niet hebt ingevet kan tóch lekker smaken. En de volgende keer vet je de vorm wel in en blijft ie heel.
En ook dan kan er wel eens iets fout gaan, wat je niet in de hand hebt.
Zo herinner ik me dat mijn moeder vroeger altijd vlaaien bakte voor de zondag.
Het was een warme zomerdag en ze had de vlaai op de keldervloer gezet,
omdat ie daar koeler stond.
Toen ik de kelderdeur open maakte en de vlaai zag staat riep ik verrast:
“O, lekker, met hagelslag.”
Mijn moeder was verbaast, want ze had er helemaal geen hagelslag op gedaan.
Ze ging een kijkje nemen, maar wat bleek?
Hij zat vol met mieren.
Ik weet niet meer hoe ze die eraf haalde,
maar mijn zus herinnerde zich dat dat met de stofzuiger gebeurde.
In die tijd werd er echt niks weggegooid.
We hebben hem gewoon opgegeten die dag,
en de visite vond het ook weer lekker zoals altijd.
Sssst,
mondje dicht.
#