Bewustwordingsmomentjes                Intuïtie, creativiteit en inzichten                            
 

Contant of pinnen?
Het is niet dat ik niet met de tijd mee wil gaan, maar ik betaal nog steeds contant. 
Een enkele keer gebruik ik mijn pasje, maar die keren zijn op één hand te tellen. 
Als je in een winkel iets koopt, verwachten ze dat je met je pasje betaalt. 
Ik denk dat het merendeel dat ook doet. 
Zeker de jongeren. Die zijn er zo mee opgegroeid, dat dat voor hen het normale is. 
In mijn jeugd kreeg je met je verjaardag wel eens een gulden. 
Die ging dan in de spaarpot. 
Dat was meestal een beeldje, met bovenin een gleuf waar je de munten door kon duwen. 
Aan de onderkant zat een rubberen afsluitdop. 
Wanneer je die eruit haalde kon je je geld eruit halen. 
(Dit was even voor de jongeren onder ons) 

En hier nog een hele oude, herken je die nog?
Je spaarde totdat je genoeg had om hetgeen te kunnen kopen wat je graag wilde. 
Je telde het geld regelmatig, om te kijken of je al genoeg gespaard had. 
Als je het bedrag bij elkaar had ging je vrolijk naar de speelgoedwinkel, en kocht hetgeen je wilde. Cadeautjes kreeg je met je verjaardag, en met Sinterklaas. 
En als het dan tollentijd was, mochten we wel eens tussendoor een tol kopen. 
Dat was feest. 
Die prikte je dan vol met punaises, want dat zag er zo leuk uit als ie rond draaide. 
Weet jij het nog? 
Je zocht een tak of stok, waaraan je dan een touwtje bond om te tol aan te slingeren 
en er tegenaan te slaan. Heel de buurt deed mee. 
Destijds was geld nog iets tastbaars. 
Tegenwoordig geven ze kinderen een tikkie als ze om iets zeuren. 
Wij moesten het behoorlijk bont maken om ook een tikkie te krijgen, maar dat was toch ánders. Daar kon je niks voor kopen. 
Hoe betaal jij meestal? Contant, of pinnen? 
Natuurlijk is pinnen heel gemakkelijk, maar je hebt minder overzicht. 
In een portemonnee doe je wat je kunt besteden en als ie leeg is, dan weet je dat het op is.
Met een pasje heb je daar niet zo’n erg in en geef je gemakkelijk te veel uit. 
Er zijn ook winkels waar je niet meer contant kunt betalen. 
Dat maakte ik mee in de coronatijd. 
Ik zocht twee vesten uit, die ik wilde kopen, waarop de verkoopster zei 
dat ik niet contant kon betalen. 
Ik zei dat ik het gepast kon betalen, zodat ze geen wisselgeld hoefde terug te geven, 
maar nee: het kon niet! 
Wel had ze een mogelijkheid voor ons om het te kunnen betalen. 
Dan moesten we naar de Bruna een fashioncheque kopen van dat bedrag, 
en daar mochten we bij haar wel mee betalen. 
In die tijd ging het om het virus, dat aan onze handen kleefde,
 en we daarmee het geld zouden ‘besmetten’.  Hoe dan? 
Mochten die mensen bij de Bruna dan wel ons ‘besmet’ geld aannemen, 
en ons daarvoor een fashioncheque geven die zij ‘besmetten’ met het virus aan hun handen, waarna wij het zouden aanpakken en vervolgens verder ‘besmetten’ 
met het virus dat wij bij hebben? En dan zou ze het wél aannemen. 
Nou, écht niet. Ik zoek wel ergens anders vesten. 
Daaag! 
Vandaag de dag kun je bij Ter Stal nog steeds niet contant betalen. 
Maar wat, als de stroom weer uitvalt. Er zijn al wat proeven mee gedaan. 
Dat is chaos. 
Pasjes werken niet, jonge mensen in de winkel kunnen niet meer uitrekenen wat iets kost. 
Niks is geprijsd, want alles gaat digitaal. 
Leve de vooruitgang.
Laats was ik met mijn zus bij de kringloop. We wilden afrekenen, maar dat ging niet. 
Er was een storing. Ik zei dat ik contant kon betalen, maar ook dat ging niet. 
De kassa werkte ook niet. Ik had iets gekozen voor € 9,00 en mijn zus iets voor € 1,00. 
Ik zei: “Het bedrag samen is € 10,00, als ik dat nou geef, en je schrijft op een briefje wat er verkocht is, dan kun je het als de kassa weer werkt aanslaan en erin stoppen. 
De kaartjes haalde ik van de artikelen, zodat ze het dan ook konden scannen. 
Ja, dat was een goed plan. 
Zelf konden ze dat niet bedenken. 
Ik denk dat ze op zo’n moment blij kunnen zijn met mensen 
die nog kunnen rekenen 
en contant geld hebben.
#