Letterlijk of figuurlijk
Hoe pak jij de dingen op, letterlijk of figuurlijk?
Ik weet niet of alle kinderen het zo doen, maar toen ik klein was pakte ik alles letterlijk op.
Zo als het gezegd werd, zo zag ik het voor me. Dat gaf wel verwarringen.
Ik weet nog, ik was een jaar of 8 misschien, toen ik lusteloos in een stoel in de tuin zat.
Mijn moeder kwam naar me toe en greep me naar de keel (wel zachtjes hoor) en zei:
“Ik zie het al, je hebt de BOF."
Ik begon me meteen te verheugen, want Sinterklaas en mijn verjaardag kende ik wel.
Maar de ‘Bof’, dat zou ook wel iets leuks betekenen. Je boft tenslotte niet voor niks.
Ik werd een illusie armer, want er kwamen geen cadeautjes.
Soms wordt je iets verteld en als je raar staat te kijken zeggen ze:
“Je moet het ook niet letterlijk opnemen.”
Bijvoorbeeld: “het wordt van de daken geschreeuwd.”
Nou, denk maar niet dat er iemand op het dak staat te schreeuwen.
Ja, Peter Koelewijn zong er over, maar dat is dan ook de enige.
Maar het is dan; ‘bij wijze van spreken’.
Waarom zeggen ze niet gewoon hoe het is, maar nee, het moet overdreven worden.
“Die persoon kan bergen verzetten.” Nou, écht niet hoor.
En wat denk je van: “We zullen de kat uit de boom kijken?”
Dan kun je lang wachten, want die zit er niet eens, die ligt thuis lekker in zijn mandje.
Inmiddels weet ik wel beter, maar de dingen die figuurlijk bedoeld zijn letterlijk op te pakken
is soms ook wel leuk om opmerkingen over te maken.
Of de dingen cryptisch benaderen, geeft ook vaak te denken. Die snap je niet altijd meteen.
Iemand in mijn familie doet dat ook vaak, en soms duurt het even voordat je het door hebt, voordat het kwartje valt, al zijn er niet eens kwartjes meer. Je ziet, ik doe het zelf ook.
Meestal als ik een verhaaltje schrijf rolt het zo uit mijn mouw, maar deze keer niet.
Ik heb nog even in mijn andere trui gekeken, maar ook daar rolt niets uit.
In mijn vest dan? Nee, ook daar niet.
Hoewel er toch steeds iets in mijn gedachten komt wat ik erbij kan zetten om toch
tot een geheel te komen. Je kunt ook spreekwoorden veranderen , zoals;
“wie een kuil graaft voor een ander wordt moe.”
Of, “beter één vogel in de hand, dan de lucht van tien.”
Hier heb je ook nog een schunnige versie van, maar die noem ik hier niet.
Men kan geen ijzer met handen breken, maar wel buigen. (zelf bedacht)
En deze dan: “Wie het laatst lacht, is langzaam van begrip.
En: “Stel niet uit tot morgen, wat je vandaag door een ander kunt laten doen.”
Nou, dat was ie wel weer.
Je zult er vast nog wel wat kennen.
Dus, neem niet alles té letterlijk.
Soms wordt er heel iets anders bedoeld.
#